Jemioła


Jemioła czy to tylko świąteczna tradycja czy może jest coś więcej?

 

Dowiedzmy się nieco więcej szczegółów na temat tej ciekawej rośliny. Na wstępie jak podaje nam popularna Wikipedia jemioła pospolita, jemioła biała, strzęśla (łac.Viscum album)  jest to gatunek rośliny z rodziny sandałowcowatych. Występuje na terenie niemal całej Europy oraz w południowej i zachodniej części Azji. W Polsce jemioła jest często spotykany nie tylko na przed świątecznych straganach ale w parkach i lasach, rosnąc sobie tam spokojnie w swoim naturalnym środowisku. Jemioła kwitnie od lutego do kwietnia i w tym okresie wydaje ona owoce. Dojrzewa późną jesienią i wczesną zimą przez co stanowi pożywienie ptaków, które przyczyniają się do naturalnego rozprzestrzeniania rośliny.

O dziwo jest to roślina półpasożytnicza, która sama syntetyzuje substancje odżywcze, podczas gdy wodę i sole mineralne pobiera od drzewa tzw. żywiciela. Potrzeby jemioły są jednak znikome wobec możliwości gospodarza i z reguły jemioły nie czynią mu większej krzywdy. Wyjątkiem mogą stanowić drzewa masowo porośnięte jemiołą oraz dodatkowo osłabione poprzez inne pasożyty ( grzyby, pleśniaki lub owady).

Do tego wszystkiego jemioła jest rośliną leczniczą. Jemioła kwitnie od lutego do kwietnia i w tym okresie wydaje ona swoje owoce. Dojrzewa późną jesienią i wczesną zimą przez co stanowi pożywienie ptaków, które to przyczyniają się do naturalnego rozprzestrzeniania w warunkach naturalnych. Odgrywała też ważną rolę w dawnych wierzeniach i obyczajach. Rolę taką w niektórych krajach nie tylko Europejskich jak również w Polsce zachowała także do dnia dzisiejszego.

 

WŁAŚCIWOŚCI LECZNICZE 

W starożytności jemioła była stosowana w medycynie i obrzędach religijnych, a dzisiaj przeżywa swój renesans. Naukowcy ciągle badają jej wpływ na nowotwory, choroby serca i nadciśnienie. Własności lecznicze jemioły opisywał już w III w. p.n.e. Teofrast, uczeń Arystotelesa. W Japonii leczono nią niepłodność kobiet.

Jemioła a raczej jej białe owoce mają potencjał poprawy zdrowia u pacjentów cierpiących na nowotwór – niektóre badania pokazały, że ekstrakt z rośliny zabija komórki guza, ale problem polega na tym, jak skierować lek na szkodliwe komórki, tak aby nie został poddany metabolizmowi w wątrobie. Jemioła zmniejsza skutki uboczne chemioterapii oraz radioterapii, takie jak mdłości czy odrętwienie.

Stosowana jest również na dolegliwości serca i naczyń krwionośnych, włącznie z nadciśnieniem, miażdżycą, krwotokami wewnętrznymi, hemoroidami, epilepsją i podagrą. Przydatna okazuje się też w przypadku problemów psychiatrycznych, np. w walce z depresją, jak również zaburzeniami snu, bólami głowy, objawami menopauzy czy zaburzeniami miesiączkowania. Jak również jako środek na kaszel, astmę, zawroty głowy czy biegunkę.  Jako ciekawostka w starożytnym Rzymie kleisty miąższ owoców jemioły wykorzystywany był w pułapkach jako lep na owady.

Dlatego to właśnie z jemioły przemysł farmaceutyczny produkuje liczne preparaty idąc śladami od dawna znanych zdrowotnych jej właściwości a także najnowszych badań.

 

 

INNE ZASTOSOWANIE 

Napar z jemioły jak mawiają nie tylko doświadczeni zielarze ma potężny wpływ na mięśnie, zwłaszcza na te w macicy, tętnicach i jelitach. Herbata z jemioły świetnie sprawdza się w rozluźnianiu mięśni, co sprawdza się jak już wspominałem wyżej w przypadku braku miesiączki czy niestrawności. Mężczyźni mogą pić herbatę z jemioły, aby zmniejszyć metabolizm mięśniowy po treningu ( powstawanie zakwasów)  i wywołać stan spoczynku. Stosowanie naparu z jemioły na nadciśnienie nie jest jednak dobrym pomysłem, ponieważ wg. badań wykazuje ona zarówno wpływ na obniżenie, jak i podwyższenie ciśnienia.

Co więcej, herbata z jemioły uspokaja bez powodowania senności – przydatna jest zatem w przypadku ataków paniki, drażliwości i stanów lękowych. Naparu możemy używać także do przemywania ran zagrożonych infekcją czy stanami zapalnymi, co idealnie sprawdzi się w przypadku wrzodów nóg czy żylaków. Przemywanie twarzy naparem pomaga w walce z pryszczami.

Herbatę z jemioły należy przygotowywać, namaczając suszone liście przez 10-15 minut w gorącej wodzie – 1 łyżka liści na pół litra wody. Jeśli mamy świeże liście, można pociąć je na kawałki i moczyć w wodzie przez przynajmniej 12 godzin. Miłośnicy zbierania i suszenia ziół powinni pamiętać, że łodyga i jagody jemioły są trujące, dlatego do parzenia herbaty używa się jedynie liści. W związku z tym, że jemioła to jeszcze nie do końca zbadana roślina oraz zawiera trujące składniki, nie zaleca się picia naparu osobom ciężko chorym, kobietom w ciąży czy karmiącym matkom a w szczególności dzieciom. Zanim zastosujesz którykolwiek ze sposobów, należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeżeli zażywasz leki.

Chociaż według znawców liście i małe gałązki jemioły najlepiej zbierać od początku października do połowy grudnia oraz w marcu i kwietniu, najsilniejszą moc leczniczą posiadają te zbierane od grudnia do marca lub początku kwietnia, i to z drzew dębu i topoli. Oczywiście, ta z jodły, głogu czy sosny również ma działanie lecznicze. Gałązki i liście, po odrzuceniu grubych i zdrewniałych pędów, tnie się na kawałki i suszy się w lekko podgrzanym piekarniku albo w pobliżu kaloryferów, chociaż wartościowe leczniczo jest także świeżo zerwane ziele jemioły.

 

 

JEMIOŁA W TRADYCJI I WIERZENIACH 

Co roku święta nie mogą się obejść bez jemioły. Wieszana pod sufitem ma przynosić szczęście i dostatek. Jest to jeden z zabobonów związanych z działaniem tej rośliny, ale jak się okazuje nie jedyny. Źródło tego symbolu najprawdopodobniej wywodzi się jeszcze od Celtów a związany jest on z rytualnym, corocznym ścinaniem przez druidów krzaków jemioły z dębu przy pomocy sierpa wykonanego ze złota.

Do najpopularniejszych wierzeń związanych z jemiołą możemy tutaj śmiało zaliczyć:

  • Życie – symbol ten związany jest z biologicznym ukształtowaniem, jemioła jest rośliną wiecznie zieloną
  • Płodność – symbol wywodzący się z wierzeń Celtów
  • Ma przynieść domownikom szczęście i dostatek w nadchodzącym roku
  • Uważano, że owoce jemioły są symbolem płodności

Zgodnie z panującymi obyczajami oraz wierzeniami gałązka jemioły powinna być zawieszona nad wigilijnym stołem, nad kuchnią oraz nad frontowymi drzwiami. Bożonarodzeniową gałązkę powinno się zatrzymać po świętach i ususzoną zatrzymać do następnych świąt. W przeciwnym razie magiczna moc rośliny może nie zadziałać. Ta przynajmniej mówi tradycja i dawne wierzenia 🙂

 

Kanał RSS
Facebook
Instagram

Zobacz też podobne wpisy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *